Danıştay 3. Daire E.2023/4683 K.2023/3427

Dava konusu istem: Davacının 2013 ve 2014 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına kesinleşen amme alacağının tahsili için 09/12/2019 tarihinde şirket hakkında 190.687,16 TL tutarında e-haciz uygulanması üzerine 17/12/2019 tarihinde düzeltme işlemi yapılarak borç tutarının 31.556,89-TL'ye düşürüldüğü, anılan düzeltme işleminin davacıya bildirilmediği, düzeltme sonrası kalan tutarın 27/12/2019 tarihinde davacının banka hesaplarından çekilerek borcun tahsil edildiği ve haczin kaldırıldığı, dolayısıyla davacının banka hesaplarından çekilen 31.556,89 TL'yi aşan kısım yönünden davanın konusuz kaldığı,

bu tutara isabet eden kısmının dayanağı olan 151 takip numaralı ödeme emrinin 06/07/2019 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen ödeme yapılmadığı ve söz konusu amme alacağı açısından tarh ve tahsil zamanaşımının da bulunmadığı anlaşıldığından davacının banka hesabına uygulanan hacizde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle haczin, 31.556,89 TL'yi aşan kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş, bu tutara isabet eden kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu hacze ilişkin amme alacağının zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.