Danıştay 3. Daire E.2023/4770 K.2023/4796

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … Kumaşçılık Konfeksiyon ve Ticaret Limited Şirketinin komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin 4, 5 ve 6. fıkraları kapsamında olduğundan bahisle 391.390,67-TL teminat istenilmesine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Kumaşçılık Konfeksiyon ve Ticaret Limited Şirketi hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden şirket ortağı …, şirket vekili … ile şirketin beyan ve bildirimlerini veren davacı adına … ve Ortakları şeklinde re'sen tesis edilen adi ortaklık mükellefiyetinin, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacının değinilen şirketin muhasebeye ilişkin işlemlerinin yerine getirilmesi dışında herhangi bir faaliyetine iştirak ettiğine dair tespit bulunmadığı gerekçesiyle iptal edildiği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına belirtilen tutar üzerinden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi kapsamında teminat istenmesine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.