Danıştay 3. Daire E.2023/5125 K.2024/870

Dava konusu istem: Davacı adına, ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 2018 yılının Ocak ila Eylül ve 2019 yılının Ekim dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerinin 12/11/2020 tarihli ara kararıyla ihtirazi kaydın konusunu oluşturan faturaların düzenleyicisi olan ... İnşaat Yapı Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında olumsuz tespit ve düzenlenmiş bir rapor bulunup bulunmadığının sorulduğu, ara kararına cevaben idarece herhangi bir olumsuz tespit ve rapor bulunmadığı ancak incelemeye başlama tutanağı düzenlendiğinin belirtildiği dolayısıyla davalı idarece davacının faturalarını kayıtlarından çıkardığı değinilen şirketin düzenlediği faturaların sahte olduğu hususunun ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tahakkuk ile hesaplanan gecikme faizinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu tahakkuk işlemlerinin yapıldığı sırada sözü edilen firma hakkında somut bir tespit bulunmadığı, idarenin zorlaması üzerine düzeltme beyannamesi verildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.