Danıştay 9. Daire E.2023/5155 K.2024/911

Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010/Mart-Aralık dönemleri için re’sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyularak esastan incelenen davada; dava konusu katma değer vergisi ve vergi ziyaı cezasının bir kata isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; tarhiyatın davacının beyanlarına dayandığı ve başkaca bir inceleme ve araştırma yapılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde sayılan koşulların gerçekleştiğinin ortaya konulmadığı dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesinde belirtilen kaçakçılık suçunu oluşturduğundan, vergi ziyaı cezasının üç kat olarak kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010/Mart-Aralık dönemleri için re’sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun, 344. maddesinin 1. fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği taktirde mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, 2. fıkrasında, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat uygulanacağı belirtilmiş.

359. maddesinin (a) fıkrasının 2. bendinde, vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri tahrif etme veya gizleme veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme veya bu belgeleri kullanma kaçakçılık suçu olarak tanımlanmış ve bu fıkranın son paragrafında, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olduğu halde inceleme sırasında yetkili kimselere defter ve belgelerin ibraz edilmemesinin gizleme olarak kabul edileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Olayda, davacının defter ve belgelerini mücbir sebep olmaksızın ibraz etmediğinin sabit olması nedeniyle, vergi ziyaı cezasının üç kat uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığından, Vergi Mahkemesi kararının, tarhiyatın davacının beyanlarına dayandığı ve başkaca bir inceleme ve araştırma yapılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde sayılan koşulların gerçekleştiğinin ortaya konulmadığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır.