Danıştay 3. Daire E.2023/5262 K.2024/2750

Dava konusu istem: Davacının Denizbank Hadımköy şubesindeki banka hesabına, kanuni temsilcisi olduğu ... Matbaacılık Limited Şirketi'nin vergi borçları nedeniyle uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine dosyaya sunulan belgelerden, dava konusu haczin dayanağı ödeme emirleri içeriği vergi borçlarına ilişkin asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği ancak ilanen tebliğinden önce şirketin bilinen adreslerinde tebligat yapılamadığı hususunun 213 sayılı Kanun'un 102. maddesine uygun şekilde tespit edildiğini gösteren tebliğ alındılarının davalı idare tarafından dosyaya sunulmadığı,

bu nedenle şirket nezdinde tüm takip yollarının tüketilerek kesinleşmiş ve ödeme emriyle takip aşamasına gelinmiş kamu alacağının varlığından söz edilemeyeceğinden ve usulsüz tebliğler ile zamanaşımı süresi kesilmeyeceğinden, 2010 vade tarihli olup 31/12/2015 tarihi itibariyle zaman aşımına uğramış kamu alacakları için davacının banka hesabına uygulanan hacizde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.