Danıştay 3. Daire E.2023/5352 K.2024/4629

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince 2019 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan 1.400.000,00 TL'nin ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verdiği beyannameye istinaden yapılan tahakkukun iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde yer alan indirim hükmünden faydalanabilmesi için devralan ve devrolunan kurumların her ikisinin de maddede yer alan şartları taşıması gerektiğinden ve devralınan şirketin üç yıllık mükellefiyeti bulunmadığı,

geçici vergi beyannamesini vermediği ve hakkında 2018 yılı için tarhiyat yapıldığından bahisle indirimden yaralandırılmadığının anlaşıldığı olayda, söz konusu yasal düzenlemede, vergi indiriminden faydalanma koşullarında devralınan şirketin de bu şartları taşımasına dair hüküm bulunmadığı gibi devir işlemlerinin 14/03/2017 tarihinde tescil edildiği dolayısıyla 2017 yılının Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi beyannamesinin verilme zamanında devralınan şirketin tüzel kişiliğini kaybettiği ve davacı şirket tarafından beyannamenin verildiği bu hususta taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı ayrıca davacı adına düzenlenen ihbarnamenin 213

sayılı Vergi Usul Kanunun 352. maddesi uyarınca kesilen usulsüzlük cezası olduğu, 193 sayılı Kanunun mükerrer 121.maddesinde belirtilen tarhiyat olmadığı ve davacı tarafından ödendiği görüldüğünden yapılan tahakkukta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle tahakkuk iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121.maddesinde yer alan indirim hükmünden faydalanabilmesi için devralan ve devrolunan kurumların her ikisinin de maddede yer alan şartları taşıması gerektiği davacının devraldığı şirketin üç yıllık mükellefiyeti bulunmadığı, dolayısıyla 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesindeki şartları taşımadığı,

davacı adına re'sen yapılan tarhiyatın indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıl içerisinde yapılmış olması ve kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya Vergi Usul Kanunu'nun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmayıp uzlamaya gidilmek suretiyle ödenmiş olması nedeniyle anılan Kanun maddesinde belirtilen %5 kurumlar vergisi indiriminden yararlanılamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Davacı şirketin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2019 yılına ait ihtirazi kayıtla verilen kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan vergi indirimden yaralandırılmamasına dair işlemin iptali isteminin kabulüne ilişkin mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden Vergi Dava Dairesi Kararının bozulması istenilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde, şirketlerin, bir şirketin diğerini devralması, teknik terimle “devralma şeklinde birleşme” veya yeni bir şirket içinde bir araya gelmeleri, teknik terimle “yeni kuruluş şeklinde birleşme” yoluyla birleşebilecekleri; 136 ilâ 158. maddelerin uygulamasında, kabul eden şirketin “devralan”, katılan şirketin “devrolunan” diye adlandırılacağı, birleşmeyle, devralan şirketin devrolunan şirketin malvarlığını bir bütün hâlinde devralacağı, devrolunan şirketin sona ereceği ve ticaret sicilinden silineceği; aynı Kanunun 153. maddesinin 1. fıkrasında da, birleşmenin ticaret siciline tescili ile geçerlilik kazanacağı, tescil anında, devrolunan şirketin bütün aktif ve pasifinin kendiliğinden devralan şirkete geçeceği kurala bağlanmıştır.

Bununla birlikte, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 203. maddesinde de, bir işletmenin, başka bir işletme ile aktif ve pasiflerin karşılıklı olarak devralınması ya da birinin diğerine katılması yoluyla birleştirilmesi halinde, her iki işletmenin alacaklılarının, bir malvarlığının devralınmasından doğan haklara sahip olup, bütün alacaklarını yeni işletmeden alabilecekleri düzenlenmiştir.

Yukarıda yer verilen düzenlemeye göre; mevcut bir kurumun başka bir kurumu devralması suretiyle gerçekleşen birleşmelerde şirket tüm aktif ve pasifiyle bir kül halinde devralındığından kurumun Gelir Vergisi Kanunu'nun 121. maddesinde yer alan indirim hükmünden faydalanabilmesi için devralan ve devrolunan kurumların her ikisinin de maddede yer alan şartları sağlaması gerektiği sonucuna varıldığından anılan kararın bu gerekçelerle bozulması gerektiği düşüncesiyle Dairemiz onama kararına katılmıyorum