Danıştay 3. Daire E.2023/64 K.2023/489

Dava konusu istem: Davacı adına 2016 yılının Kasım dönemi için fazladan tahakkuk ettirilen kurum (stopaj) vergisinin kaldırılması ve ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmüne uyulmak suretiyle dava konusu verginin kur farkından kaynaklanan kısmının iadesinde tecil faizi uygulanmasına hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tevkifatın yapılmasında kriterin hizmetin yapılması değil ödemenin yapılması olduğu, ödemenin daha sonraki tarihte gerçekleşmesi halinde faturanın kesildiği tarih ile ödemenin yapıldığı tarih arasında doğan kur farkı nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 98. maddesinin gereği tevkifat yapılacağı, dolayısıyla kur farkı yönünden de davanın reddi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kur farkı nedeniyle yapılacak ödemede tecil faizine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 23/09/2021 tarih ve E:2018/4315, K:2021/3975 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.