Danıştay 3. Daire E.2023/6467 K.2024/5043

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2009 yılı için salınan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatların 29/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği, dava dilekçesinde ileri sürülen "6111 sayılı Kanun kapsamında matrah arttırımında bulunduğu için matrah ve vergi artırımına konu vergiler açısından herhangi bir inceleme ve tarhiyat yapılaması mümkün olmadığı" iddialarının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116. ve devamı maddelerinde düzenlenen vergi hataları kapsamında değerlendirilmesinin hukuken mümkün olmadığı,

uyuşmazlık konusu tarhiyatın hukuka uygunluğunun düzeltme-şikayet yoluyla değil, ihbarnamelerin tebliği üzerine açılacak bir iptal davasında incelenmesinin mümkün olduğu sonucuna varıldığından dolayısıyla davacı iddiaları ve bu iddialar çerçevesinde ortaya çıkan uyuşmazlık, herhangi bir kuşku ya da hukuki tartışmaya meydan bırakmayacak şekilde nitelendirilebilecek açık bir vergi hatası kapsamında olmayıp, hukuki bir sorun niteliğinde olduğundan, düzeltme ve şikayet kapsamında değerlendirilemeyecek olan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6111 sayılı Kanun kapsamında matrah arttırımında bulunulduğu, tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin tebliğ edilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.