Danıştay 3. Daire E.2023/6590 K.2024/4910

Dava konusu istem: Davacı şirketin, hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2018 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisnin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, mal varlığı ve kullanmış

olduğu herhangi bir kredi olmamasına rağmen ortaklarına borç verilen 11.333.728,40-TL ile alıcılar hesabının 31/12/2018 tarihine kadar eksi bakiye olarak çalıştırılması nedeniyle söz konusu hesapta yer alan 5.503.847,38 TL’nin kayıt dışı hasılat olarak belirlendiğinin anlaşıldığı olayda, 5.039.568,00-TL ödenmiş sermayesinin bulunduğu, dava dilekçesi ekinde sunulan, .... Tradıng Llc Şirketi ile Sachın İnternatıonal ...

Şirketine düzenlenen 31/12/2018 tarih ve 668.060,09 € ile 100.000,00 € tutarlı hizmet faturalarına ait ödemelerin 03/09/2018 tarihinden itibaren ilgili firmalar tarafından kısım kısım yapıldığının davacının beyanları ve banka hareketlerinden görüldüğü ancak söz konusu raporda bu hususlara ilişkin bilgi verilmediği ve değerlendirme yapılmadığı gibi ortaklarınca ödenen sermaye tutarı ile davacı şirket tarafından yurt dışında bulunan firmalara yapılan satışlar ve alıcı firmalar tarafından gerçekleştirilen ödemelerin dikkate alınmadığı ve sabit giderlerin kayıt dışı satış hasılat elde edebilmek

için yeterli olduğu kanaatine varılarak maliyet hesaplanmadığı dikkate alındığında, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) işaretli fıkrasında, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu kurala bağlanmıştır. Kanun'un 134. maddesinin birinci fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.

Dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda, deri, kösele, karma deri ve diğer malzemelerden bavul, el çantası, cüzdan, okul çantası, evrak çantası, deriden sigaralık, deri ayakkabı bağı, seyahat set vb. ürünlerin imalatı faaliyetinde bulunmak üzere 22/06/2018 tarihinde mükellefiyet tesis ettiren, çalışanı bulunmayan, öz kaynakları ödenmiş 5.089.888,44 TL, ödenmemiş 14.960,432,00 TL sermayeden ibaret olan, taşıt, demirbaş vb. herhangi bir malvarlığı olmayan davacının yasal defter kayıtlarında;

ilk ve tek satış kaydı 31/12/2018 tarihli 20 numaralı yevmiye maddesinde “601-Yurtdışı Satışlar” hesabında toplam bedeli 4.638.161,27 TL olarak yer aldığı, 21 numaralı yevmiye maddesinde ise “740-Hizmet Üretim Maliyeti” hesabı borçlandırıldığı, “320- Satıcılar” hesabı alacaklandırıldığı, banka ve diğer finans kurumlarından kullanılmış herhangi bir kredi olmamasına rağmen “131-Ortaklardan Alacaklar” hesabına 11.333.728,40 TL kaydedildiği, ayrıca “120-Alıcılar” hesabının alacaklandırılması suretiyle muhasebeleştirildiği tespit edilmiştir.

Bu verilerden hareketle, kanuni temsilcinin açıklamaları da alınmak suretiyle kayıt ve beyan dışı bırakıldığı tespit edilen matrah farkı üzerinden cezalı tarhiyat yapılmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesindeki kural, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporundaki saptamaların maddi delil olarak kabulünü gerektirmektedir. Bu konuda ileri sürülen iddialar kanıtlayıcı nitelikte bulunmamıştır.

Açıklanan nedenle, davalı idare temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararın bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.