Danıştay 3. Daire E.2023/6833 K.2023/6117

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... Bankası A.Ş. ... Vakfı'na vakıf senedi uyarınca ödenen banka katılım payı üzerinden gelir vergisi kesintisi yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2021 yılı Ağustos dönemi muhtasar beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilerek ödenen gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması ve ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Bankası A.Ş. ... Vakfı'na vakıf senedi uyarınca ödenen katılım payının, banka çalışanlarına hizmet karşılığı sağlanan bir menfaat olduğu ve Gelir Vergisi Kanununun 61. maddesi hükmü kapsamında ücret niteliğini taşıdığı sonucuna varıldığından, tevkifata tabi tutulmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vakıf üyelerine aktif olarak çalıştıkları dönemde ücret olarak vergilendirilebilecek bir menfaat temin edilmediği, Vakfa ödenen banka katılım payının ücret niteliği taşımadığı, Vakfa ödeme yapıldığı anda katılım paylarının ücret olarak nitelendirilmesi halinde bu tutarların hem emeklilik öncesi hem de emeklilik sonrası vergilendirilmesinin mükerrerliğe yol açacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyize konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.