Danıştay 3. Daire E.2023/6863 K.2023/5937

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin, 2016 yılının Ağustos, Eylül, Kasım ile Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ile 2020 yılına ait özel usulsüzlük cezasına yönelik kısımlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Ödeme emrinin dava konusu edilen kısmına yönelik vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin, usule uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştiğinin anlaşıldığı olayda vadesinde ödenmeyen amme alacağının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belgelerin incelenmek üzere hazır olduğu, istenmesi halinde ibraz edilebileceğinin bildirildiği, herhangi bir borçlarının mevcut olmadığı, bu nedenle düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.