Danıştay 3. Daire E.2023/7032 K.2024/988

Dava konusu istem: Davacı adına, belgesiz hafriyat dökümü yapmak suretiyle kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkındaki tespitlerden, dava konusu dönemde hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2016 yılına ait olup aynı yıl kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği, kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacı hakkındaki saptamalardan, ilgili dönemde bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı açık olmakla birlikte, davalı idarece, herhangi bir maliyet unsuru dikkate alınmaksızın hesaplanan kayıt dışı hasılatın tamamının ilgili yıl kurumlar vergisi matrahına dahil edildiği anlaşılmakla,

kayıt dışı hasılatın türüne göre Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası ve Ticaret Odalarınca yayımlanan sektörel karlılık ve maliyet oranları ile davacının veya aynı sektörde benzer faaliyet gösteren şirketlerin karlılık oranları gibi objektif veriler değerlendirilmeden eksik incelemeye dayalı olarak hesaplanan matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının,

re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf istemi kabul edilerek söz konusu hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Satış faturalarının aylık olarak düzenlenmediği, söz konusu hafriyat ve nakliye hizmet bedellerine ilişkin fatura veya irsaliyelerde plaka bilgisine yer verilmediği,.

Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nden hafriyat dökümü yapan araçlardan fatura örneği ve benzeri evrak temin edilememesi, davacı şirket temsilcisinin km bilgisi vermemesi nedeniyle hafriyat döküm bilgileri ile Form Ba-Bs analizinde yer alan tutarlarla karşılaştırma yapılma imkanı bulunmadığı ancak hafriyat döküm bilgilerindeki döküm yapılan yük tipinin ağırlık miktarlarının ve adına döküm yapılan şahıs veya şirketlerin sayısının fazlalığı göz önünde bulundurulduğunda davacının hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığının açık olduğu bu hususun kurum temsilcisinin rapordaki ifadesiyle de örtüştüğü,

yapılan tarhiyatta ve kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.