Danıştay 3. Daire E.2023/7256 K.2024/4991

... VEKİLİ: Av....

2-(DAVACI) ... Gayrimenkul Turizm Yatırım Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLLERİ: Av. ... Av. ...

İSTEMİN KONUSU

...Vergi Mahkemesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin...tarih ve E:... K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, mülkiyeti Türk Hava Kurumuna ait olan taşınmazın kiralanması karşılığı yapılan ödemelerden üzerinden tevkifat yapmadığı yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna istinaden 2019 yılının Ocak ila Temmuz dönemleri için re'sen salınan gelir (stopaj) vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Türk Hava Kurumunun 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan mükelleflerden sayılmadığı, bu nedenle elde ettiği kazançları bakımından kurumlar vergisine tabi olmadığı ancak iktisadi işletmesinin kazançlarının kurumlar vergisine tabi olduğu,

davacının tevkifat sorumluluğunun ise derneğin iktisadi işletmesi tarafından elde edilen kazancın beyan edilmesi durumunda ortadan kalkacağı, davacının anılan kuruma yapmış olduğu ödemeler dolayısıyla elde edilen kira geliri nedeniyle iktisadi işletme oluşmayacağı da dikkate alındığında taşınmazın kiralanması karşılığı yapılan kira ödemelerinden davacı tarafından vergi tevkifatı yapılması gerektiği sonucuna ulaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı,

Mahkemelerince verilen ara karar gereğince tekerrüre esas alınan cezayı içeren ihbarnamenin 2016 yılına ait olduğu ancak söz konusu ihbarname ve tebliğ alındısının dosyaya ibraz edilmediği anlaşıldığından ortada tekerrüre dayanak alınabilecek bir vergi cezası bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:

Vergi Mahkemesi kararının; bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi yönünden davanın reddi ile vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmının 125,00 TL'yi aşan bölümünün kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları, değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasının, kanuni süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesi nedeniyle kesilen ceza olduğu, 2016 yılının Mart dönemine ait olup aynı yıl içinde kesinleşen 125,00 TL tutarındaki bu vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği ancak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme karşısında tekerür hükümleri gereğince vergi ziyaı cezasının sözü edilen tutar kadar artırılabileceği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra vergi ziyaı cezalarının her bir dönem için tekerrüre isabet eden kısmı azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kiralanan taşınmazın malikinin Türk Hava Kurumu olduğu ve dernek statüsünde olmasına karşın doğrudan kurumlar vergisi mükellefi olmadığı ancak iktisadi işletmesinden dolayı kurumlar vergisi mükellefi olduğu, iktisadi işletmesi olan kurumun kiraya verdiği taşınmazlarından elde ettiği kira gelirinin kurum kazancı olarak faturalandırılıp derneğin ilgili dönem hasılatlarına ilave edilmesi gerektiği, bu şekilde kiraya verilen taşınmazlar için yapılan kira ödemelerinden dolayı ayrıca tevkifat yapılamayacağı, taşınmaza ilişkin 2013 yılından itibaren kiralarını katma değer vergisi dahil olarak ödedikleri ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davalı idare tarafından, kesilen cezaların hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.