Danıştay 3. Daire E.2023/7628 K.2025/176

Dava konusu istem: Davacının, 7256 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında gerçekleştirilen yapılandırmanın iptali talebinin zımnen reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yapılandırma konusu ödeme tablosu içeriği borçların 2010 ila 2013 yıllarının muhtelif dönemlerine ait olduğu ve asıl borçlu şirkete 2011 ila 2013 ve 2016 yılının muhtelif tarihlerinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, şirket tarafından 7256 sayılı Kanun kapsamında 07/12/2020 tarihlerinde yapılandırılarak zamanaşımının kesildiği görüldüğünden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 2020/1 Seri No'lu 7256 sayılı Kanunun İç Genelgesinin 5 numaralı kısmına göre bu Kanundan yararlanarak borçlarını yapılandıran mükelleflerin başvuru süresi içinde taleplerinden vazgeçebilecekleri, davacı tarafından da başvuru süresi içerisinde yapılan 31/12/2020 tarihli müracaat ile yapılandırma başvurusundan vazgeçildiğinin davalı idareye bildirdiği, yapılandırma talebinin iradi bir talep olduğu ve söz konusu talepten yararlanma süresi içerisinde mükelleflerin her zaman vazgeçebileceği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Zımni ret işleminin hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.