Danıştay 3. Daire E.2023/7976 K.2023/6494

Dava konusu istem: Davacı adına, kayıtdışı akaryakıt ticaretinden elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2015 yılının Mayıs, Temmuz ve Eylül ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu cezalı vergiye ait ihbarnamelerin, davacının ikamet adresine 11/11/2020 ve 12/11/2020 tarihlerinde gidilmesine rağmen bulunamaması nedeniyle kapısına pusula yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiğinin anlaşıldığı olayda, ilk tebliğe gidilen adresin belli olmadığı, 12/11/202 tarihinde yapılan tebliğin ise münasip bir süre sonra yapılan ikinci tebliğ olarak nitelendirilemeyeceği dolayısıyla zamanaşımı süresi içerisinde usulüne uygun şekilde mükellefe tebliğ edilmeyen tarhiyatın davacı tarafından öğrenildiği belirtilen 08/01/2021 tarihi itibarıyla zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ve ceza ihbarnamelerinin tebliğinin usulüne uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.