Danıştay 3. Daire E.2023/9039 K.2024/2719

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle değinilen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2011 yılının Mart ila Temmuz dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Sistemleri Elektronik İnşaat Turizm Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava bu yönden reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Katma değer vergisi indirimine konu edilen faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığının somut olarak ortaya konulması gerektiği, fatura konusu emtianın faaliyet alanları içerisinde kaldığı, fatura bedellerinin resmi kanallarla ödendiği, dayanak raporda da emtianın gerçekten alındığının kabul edildiği, işyerinde emtia olup olmadığı, satış yaptığı kişiler nezdinde kapsamlı bir araştırma gerçekleştirilmediği, dava konusu tarhiyatın varsayıma dayandığı, vergi inceleme raporunda bahsedilen firma hakkındaki vergi tekniği raporunun tebliğ edilmediği ve söz konusu raporda sadece bu firma hakkındaki vergi tekniği raporuna atıfla yetinildiği, alımda bulunulan firmanın vergisel yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğinin bilinemeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde gerek görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Sistemleri Elektronik İnşaat Turizm Ticaret Limited Şirketi adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinden bahisle 2011 yılının Ocak ila Haziran dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisini kaldıran ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen temyiz isteminin Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 23/02/2015 tarih ve E:2012/10304, K:2015/542 sayılı kararıyla aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle reddedildiği, bahsi geçen kararın düzeltilmesi isteminin ise ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği anlaşıldığından temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Karara katılmıyoruz.