Danıştay 3. Daire E.2023/9195 K.2023/4893

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği, faturaların bir kısmını komisyon karşılığı düzenlediği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararları uyarınca 2016 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ve Ocak-Mart, Nisan-Haziran geçici vergi dönemleri için üç kat, kurumlar vergisi ile Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık geçici vergi dönemleri için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, düzenlediği bir kısım faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığı sonucuna varıldığından dava konusu tarhiyatın sahte fatura düzenlemeden kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı … hakkında sahte belge düzenlediği yolunda vergi tekniği raporunun bulunmadığı, …Metal Yapı Malzemeleri ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi,.

Yapı Hırdavat Metal ve İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, …Yapı Malzemeleri İnşaat Nakliye ve Ticaret Limited Şirketi,.

Metal Çelik Konstrüksiyon ve Yapı Malzemeleri Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlerin ise, düzenledikleri faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiği, ancak bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgeleyen davacının, bu alımlarının gerçekte hiç var olmadığı veya hiçbir maliyete katlanmadığını ortaya koyacak somut ve hukuken itibar edilebilir bir saptamada bulunulmadığı,

sahte faturaların maliyetlerden çıkarılması sonucu aynı dönemde oluşan brüt satış kârı oranının makûl olup olmadığı veya aynı faaliyet konusuyla iştigal eden mükellefler ya da faaliyet konusu itibarıyla uzman meslek kuruluşları nezdinde inceleme ve araştırma yapılmadığı görüldüğünden eksik incelemeye dayalı olarak belirlenen matrahtan kaynaklanan cezalı vergide hukuka uyarlık bulunmadığı,

öte yandan, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2016 yılına ait olup aynı yıl kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle sahte belge düzenlemeden kaynaklanan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergilerin bir katı tutarındaki vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi asılları, sahte belge düzenlemeden kaynaklanan geçici verginin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezası,

sahte fatura kullanımından kaynaklanan cezalı vergi ile vergi ziyaı cezalarının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkındaki vergi tekniği raporunda, sahte belge düzenlediği tespit edilen mükelleflerden alınan faturalarda yer alan mal ve hizmete tekabül eden satış faturaları ile işçilik faturaları ve hakediş içerikli faturaların komisyon karşılığında düzenlendiğinin tespit edildiği, takdir komisyonunca yeterli inceleme ve araştırma yapılarak matrah takdir edildiği, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.