Danıştay 3. Daire E.2024/1 K.2024/6343

Dava konusu istem: Davacı şirketin, ölümlü iş kazası nedeniyle çalışanına yaptığı tazminat ödemesinin gider olarak beyan edilemeyeceği ve önceki yıldan devreden geçmiş yıl zararının azaltıldığı yolunda tespitler içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2018 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve kur farkı faturası düzenlemediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın davacı şirketin ölümlü iş kazası nedeniyle ödediği tazminat tutarının kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurumlar vergisi matrahına eklenmesinden kaynaklanan kısmı ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

davacı şirketin 2017 yılından devreden zararının azaltılmasına yönelik işleme karşı açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, işlemin, davacı şirket hakkında tanzim olunan ... tarih ve ... sayılı inceleme raporuyla belirlenen tutara isabet eden kısmı ve ... tarih ve ... sayılı inceleme raporuyla belirlenen tutarının randıman çalışması sonucunda bulunan matrah farkına isabet eden kısmının iptal edildiği, ... tarih ve ... sayılı inceleme raporuyla belirlenen tutarın, kaydi envanter çalışması sonucunda bulunan matrah farkına isabet eden kısmı yönünden ise davanın reddedildiği,

davacı şirket lehine oluşan kur farklarına ilişkin fatura düzenlemediğinden bahisle özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun olay tarihinde yürürlükte bulunan halinin 24. maddesinin (c) bendinde kur farkına matraha dahil unsurlar arasında yer verilmediği böylece serbest piyasa koşullarında belirlenen kurlar nedeniyle oluşan müspet ya da menfi farklara ilişkin fatura düzenleme zorunluluğundan söz edilemeyeceğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi azaltılmış,

vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında 2017 dönemine ilişkin tanzim edilen vergi inceleme raporunda davacının sonraki hesap döneminde mahsup edebileceği geçmiş yıl zararının azaltıldığı, söz konusu raporda davacı hakkında 2015 dönemi için tanzim olunan ... tarih ve ...; ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporlarının dikkate alındığı, davacının dava konusu dönemde ödeme tarihi itibariyle ortaya çıkan kur farkı geliri için fatura düzenlemediği tespit edildiğinden kesilen özel usulsüzlük cezasının da hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.