Danıştay 3. Daire E.2024/1357 K.2024/5531

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirildiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2016 yılının Mayıs ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle inceleme başlatıldığından 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamındaki katma değer vergisi artırımının bekletildiği ancak söz konusu inceleme neticesinde tanzim edilen raporda bu fiilin varlığı tespit edilemediğinden anılan Yasa hükümlerinden yararlandırılmamasına ve bu yönde yaptığı başvurusunun bekletilmesine sebep olan sahte belge düzenlediğine yönelik saptama hukuka aykırı hale geldiği gibi davalı idarece dosyaya ibraz edilen ... tarih ve ... sayılı yazıyla da davacının

vergi artırımın geçerli olduğunun bildirildiği anlaşıldığından söz konusu vergi artırımı dikkate alınmaksızın yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin kayıtlarına aldığı faturalar gerçek bir emtia teslimine dayanmadığından adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırlık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.