KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2024/1430 E., 2024/3953 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2024
- Esas No
- 2024/1430
- Karar No
- 2024/3953
- Temyiz eden (davacı)
- ... Limited Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı/...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirketin indirimli orana tabi işlemlerin ciro priminden kaynaklanan katma değer vergisi iade alacağının iadesi talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali ile tecil faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm fıkrasının Danıştay Dördüncü Dairesinin 20/02/2023 tarih ve E:2019/4338, K:2023/839 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2024/1430, K. 2024/3953, 10 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama