Danıştay 3. Daire E.2024/1571 K.2024/3718

2-(DAVACI) Tasfiye Halinde ... İnşaat Yapı Malzemeleri ve Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığında kısmen sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu esas alan vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin düzenlenen faturaların bir kısmının sahte olduğunu kanıtlamaya yeterli olduğu ancak %4 oranında komisyon geliri elde edildiğine dair hukuken geçerli tespit bulunmadığından Danıştay'ın yerleşik içtihatları doğrultusunda komisyon geliri hesaplanırken %2 oranının esas alınması gerektiğinden, tarhiyatın %2 komisyon oranı dikkate alınmak suretiyle tespit edilecek matrahta hukuka aykırılık, aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyat azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, tarhiyatın eksik incelemeye dayandığı, faaliyetlerine devam ettikleri, karşıt incelemelerde olumsuzluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından, hukuka aykırı olduğu belitilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda; perakende satışları, P.O.S. cihazıyla yapılan kredi kartlı satışları ile düzenlediği toptan satış faturalarının ekinde Dyo, Polisan, Baumit, Austroterm firmalarına ait sevk irsaliyesi bulunan satışlarının gerçek olduğu, bunların dışında düzenlediği faturaların ise sahte olduğu kanaatine varılmış, kullandığı faturaların %80,17'sinin sahte olduğundan bahisle düzenlediği tüm faturaların %80,17'si üzerinden iş emri ekindeki belgelere dayanılarak %4 oranında komisyon geliri hesaplanmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesinin (B) işaretli alt bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, bunun yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu, 134. maddesinde ise vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hükme bağlanmıştır.

Diğer taraftan, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde de gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi öngörülerek matrahın, re'sen takdir yoluyla belirlenmesi gereken hallerde dahi gerçek gelire en yakın gelire ulaşılması amaçlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacı hakkındaki vergi tekniği raporunda sahte olduğu sonucuna varılan faturalar üzerinden komisyon geliri hesaplanması gerekirken, düzenlenen sahte faturaların kullanılan sahte fatura oranında olacağı varsayımından hareketle matrah belirlemesi gerçek gelirin vergilendirilmesi ilkesiyle bağdaşmadığından, kullanılan sahte fatura oranı olan %80,17 oranında komisyon karşılığı fatura düzenlediğinden hareketle yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığından, Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının değinilen hüküm fıkrasının bozulması; davalı idare temyiz isteminin de bu nedenle reddi gerekmiştir.

(X)-KARŞI OY

Bakılmakta olan dava, davacı adına komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporuna dayanılarak ihtilaflı dönem için yapılan cezalı tarhiyata karşı açılmış; verilen karara yönelik istinaf başvurularının reddi üzerine taraflar bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvuruları, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda kararın eleştiri konusu yapılan faturaların sahte olduğu yolundaki hükmü irdelenmeksizin davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası bozulmuş, davalı idarenin temyiz istemi ise reddedilmiştir.

Bu bakımdan, temyize konu kararın, sahte belge düzenleme fiiline dayanak alınan davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin uygulanacak kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, sözkonusu bu tespitler ile temyiz aşamasında ileri sürülen iddiaların incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.

(XX)-KARŞI OY

Temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddi gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.