Danıştay 3. Daire E.2024/1657 K.2024/3925

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, perakende ve toptan ticaretini yaptığı bir kısım motorin alış ve satışlarını otomasyon sistemlerine müdahale ederek kayıt dışı bıraktığı, bir kısım motorin alımları ve satışlarının belgesiz olduğu ayrıca kaydi envanter sonucunda belgesiz olarak bulundurulduğu tespit edilen motorin için 2016 yılının Mart ila Aralık dönemine ilişkin sorumlu sıfatıyla vermesi gereken (2) nolu katma değer vergisi beyannamelerini elektronik ortamda vermediği yolunda saptamaları içeren vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılının Mart ila Aralık dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi

ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. fıkrası ve mükerrer 355. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatta ve 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı, somut tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceğinden 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanun’un mükerrer 355. maddesinin birinci bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.