Danıştay 3. Daire E.2024/1845 K.2024/3922

Dava konusu istem: Davacının serbest muhasebecilik hizmeti sunduğu ... Metal Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi’nin komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle söz konusu şirket hakkındaki vergi tekniği raporu esas alınarak adına 2016, 2018 ve 2019 yıllarına ait kurumlar vergisi, 2016 yılı Kasım ila Aralık, 2018 ve 2019 yıllarının tüm dönemlerine ait geçici vergi, 2016 yılı Aralık, 2018 ve 2019 yıllarının Ocak ila Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, değinilen fiile iştirak ettiği iddia edilen şirket adına komisyon karşılığı fatura düzenlediğinden bahisle 2016, 2018 ve 2019 yıllarının muhtelif dönemleri için yapılan tarhiyatlar, Mahkemelerinin ... tarih E:..., ...... K:.../ ... ile... tarih ve E:..., ..., ..., ..., ..., ...... K:..., ..., ..., ..., ..., ... sayılı kararlarıyla kaldırıldığından kesilen vergi ziyaı cezasının dayanağının kalmadığı gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.