Danıştay 3. Daire E.2024/2301 K.2024/4855

Dava konusu istem: Davacının Aralık 2010 döneminden devreden katma değer vergisinin düzeltilmesine dair ... tarih ve ... sayılı işlem ile bu işlemin dayanağını oluşturan ...tarih ve ... sayılı tutanak ile ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2010 yılının Ocak, Mart ve Nisan dönemleri için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davacının, 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca davadan vazgeçildiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği dolayısıyla sözü edilen yasa hükümlerinden yararlanan davacının Aralık 2010 döneminden devreden katma değer vergisini,

hakkında düzenlenen raporda yer aldığı haliyle kabul ettiği sonucuna varıldığından söz konusu rapor uyarınca devreden katma değer vergisinin düzeltilmesine dair ... tarih ve ... sayılı işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bu işlem yönünde de dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

7440 sayılı Yasadan yararlanılmış olmasının vergi inceleme raporunda yer verilen tespitlerin kabulü anlamını taşımayacağı, söz konusu Yasadan faydalanmanın mali anlamdaki belirsizliği netleştirmek amacına yönelik olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

2009 yılında alınan emtiaya ilişkin faturaları 2010 yılında kanuni defterlerine kaydeden davacının söz konusu faturalarda yer alan katma değer vergisini 2010 yılında indirim konusu yapamacağı dolayısıyla dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma isteminin yerine getirilmesine gerek görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.