Danıştay 3. Daire E.2024/2882 K.2024/4648

Dava konusu istem: Davacının banka hesabına, ... Petrolcülük Anonim Şirketi'nden alınamayan 2018 yılına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı kamu alacağına ilişkin ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, dava açılmayarak usulüne uygun olarak kesinleşen ödeme emri içeriği kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan dava konusu hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş; bu karara yöneltilen istinaf başvurusu ise davacıya 10/10/2023 tarihinde tebliği sağlanan Mahkemeleri kararına karşı en son 09/11/2023 tarihinde istinaf yoluna başvurulması gerekirken bu süre geçirilerek 08/12/2023 tarihinde kayıt gören dilekçeyle istinaf isteminde bulunulduğu gerekçesiyle süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Mahkemesi kararı tebliğinin usulsüz olduğu, kararı e-devlet aracılığıyla öğrendiği, adil yargılanma hakkının kısıtlandığı, haciz konusu borçtan sorumlu olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.