Danıştay 3. Daire E.2024/3519 K.2024/5218

İstemin konusu

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen temyiz başvurusunun kesin hüküm nedeniyle reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı bankanın, ...

Bankası Anonim Şirketi Mensupları Munzam Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Vakfına, vakıf üyelerinin emekliliğe esas maaşlarının belli bir oranında yatırılan banka katkı payının çalışanlar açısından ücret niteliği taşıdığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2007 ila 2011 yıllarının muhtelif dönemleri için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı (gelir stopaj) vergisi ile ferilerine karşı açılan davaların reddi üzerine ödenen tutarlarının,

Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonrası Mahkemelerce verilen kabul kararlarına istinaden iadesi üzerine ödeme tarihi ile iade tarihi arasındaki faizin ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ve hesaplanacak yasal faizin ödenmesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdarece yapılan bir işlem nedeniyle ödenmek zorunda kalınan paranın iade edilmesi sırasında ilgilinin elinde olmayan döneme isabet eden faiz tutarının ödenmemesi halinde mülkiyet hakkı ihlal edilmiş olacağından ödenen miktarın tecil faiziyle davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş ve ödeme ile iade tarihleri arasında hesaplanacak tecil faizinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun sonuçlandırıldığı karara yöneltilen temyiz istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın, dava konusu tutar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Mahkemesince, lehine verilen karar sonrasında dava konusu dönemler için tecil faizi hesaplanarak 759.103,19 TL tutarında faiz ödemesi yapıldığı, tecil faiz tutarının gerek davanın açıldığı tarih gerekse de kararın verildiği tarihte temyiz sınırının üzerinde olduğu, mahkemeye erişim hakkının sadece ilk derece mahkemesinde dava açma hakkını değil üst mahkemeye erişim hakkını da içerdiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı bankanın,...

Bankası Anonim Şirketi Mensupları Munzam Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Vakfına, vakıf üyelerinin emekliliğe esas maaşlarının belli bir oranında yatırılan banka katkı payının çalışanlar açısından ücret niteliği taşıdığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2007 ila 2011 yıllarının muhtelif dönemleri için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı (gelir stopaj) vergisi ile ferilerine karşı açılan davaların reddi üzerine ödenen tutarların,

Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonrası Mahkemelerce verilen kabul kararlarına istinaden iadesi üzerine ödeme tarihi ile iade tarihi arasındaki faizin ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ve hesaplanacak yasal faizin ödenmesine hükmedilmesi istemiyle açılan davanın sonuçlandırıldığı ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davalı idare istinaf başvurusunun kabul edilerek ve Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) işaretli bendinde usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması halinde kararın bozulacağı kurala bağlanmıştır. Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Sözü edilen fıkranın, “konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklindeki (b) bendinin, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 53. maddesiyle, sözü edilen bent “konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar”;

bu bentten sonra gelen (c) bendi ise “konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan ve istinaf kanun yolu incelemesinde kaldırma kararı üzerine yeniden karar verilen davalar “ şeklinde düzenlenmiştir.

Öte yandan, 7524 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle, 2577 sayılı Kanunun ek 1. maddesine “Parasal sınırların artırılması” başlığı eklenmiş ve madde değiştirilerek 1. fıkrasında, bu Kanunda öngörülen parasal sınırların, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanacağı, 2. fıkrasında, 46. madde uyarınca temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde bölge idare mahkemesince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınırın esas alınacağı belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelerden, bölge idare mahkemelerinin, konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan davalarla ilgili vergi mahkemesi kararlarına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin kararlarının ve konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan ve istinaf kanun yolu incelemesinde vergi mahkemesi kararlarını kaldırma kararları üzerine yeniden verilen kararlarının temyize tabi olduğu, belirtilen nitelikleri taşımayan kararlarının ise temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır.

Bu durumda, her ne kadar dava dilekçesinde, dava konusu işlemin parasal değeri yazılmamış ise de istinaf merciinin kaldırma kararı öncesinde verilen iptal kararı üzerine ilgili dönemler için tecil faizi hesaplanarak davalı idare tarafından davacıya 21/11/2023 tarihinde 759.103,19 TL tutarında faiz ödemesi yapıldığının görüldüğü olayda, dava konusunun bu tutar olduğunun kabulü gerektiği ve istinaf merciince kanun yolu incelemesinde, kaldırma kararı üzerine yeniden karar verildiği dikkate alındığında, sözü edilen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi gereğince temyize konu edilebileceği açık olduğundan yazılı gerekçeyle temyiz isteminin reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir.