Danıştay 3. Daire E.2024/5376 K.2025/3443

Dava konusu istem: Davacı tarafından, davalı idarenin 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca vergiye esas matrahın 6.618.586,98TL'den az olmamak üzere artırılması gerektiği yolundaki yazısı üzerine ihtirazi kayıtla verilen 2022 yılına ait kurumlar vergisi düzeltme beyannamesine istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisi tahakkuku, gecikme faizi ve ferilerinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından yasal süresi içerisinde 2022 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği ve sonrasında 2022 yılı için 7440 sayılı Kanun uyarınca matrah artırımında bulunulduktan sonra davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı yazısıyla 7440 sayılı Kanun'un geçici 1.maddesinde yer alan şartın sağlanmadığı ve eksik tutarda matrah beyan edildiği,

2022 hesap dönemine ilişkin beyannamede yer alan vergiye esas matrahın asgari 6.618.586,98 TL tutarından az olmayacak şekilde artırılması gerektiğinin bildirilmesi üzerine söz konusu yazıya istinaden ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamesi üzerine tahakkuk eden kurumlar vergisi, gecikme faizi ve ferisinin iptali istemiyle davanın açıldığı olayda, 7440 sayılı Kanun'un geçici 1.maddesindeki düzenleme uyarınca 2022 hesap dönemine ilişkin olarak yapılacak matrah artırımlarında,

2022 hesap dönemine ilişkin olarak kurumlar vergisi beyannamesinin verilmiş olması ve bu beyannamede beyan edilen vergiye esas matrahın 2021 takvim yılında beyan edilen matrahın %122,93 oranında artırılması suretiyle bulunan tutar ile 2022 takvim yılı üçüncü geçici vergilendirme döneminde beyan edilen matrahın %40'ı oranında artırılması suretiyle bulunan tutarlardan yüksek olanından az olmayacak şekilde beyan verilmesi şartının arandığı,

kurumlar vergisi beyannamesi verildikten sonra yapılan matrah artırımı başvurusunda söz konusu oranlar uyarınca artırımda bulunulmadığının tespit edilmesi üzerine eksik beyan edilen matrahın düzeltilmesi amacıyla davalı idare tarafından ... tarih ve ... sayılı yazı üzerine 7440 sayılı Kanun'un geçici 1.maddesindeki düzenleme uyarınca 2022 hesap dönemine ilişkin olarak matrah artırımında bulunulabilmesi için beyan edilen matrahların belirlenen oranda artırılması gerekmesi ve davacı tarafından yasal süresi içerisinde verilen kurumlar vergisi beyannamesinde de 7440 sayılı Kanun'un geçici 1.maddesi uyarınca vergiye esas matrahın 2021 takvim

yılında beyan edilen matrahın %122,93 oranında artırılması suretiyle bulunan tutar ile 2022 takvim yılı üçüncü geçici vergilendirme döneminde beyan edilen matrahın %40'ı oranında artırılması suretiyle bulunan tutardan düşük olduğundan, tahakkuk eden kurumlar vergisi ve ferisinde hukuka aykırılık görülmediği, gecikme faizi ile mükellefin kusuru dolayısıyla ikmalen, re'sen ve idarece tarh edilen vergilerin, tahakkuk aşamasında meydana gelen gecikmenin telafi edilmesinin ve gecikme faizi uygulaması ile tahakkukun geciktirilmesine bağlı olarak vergi alacağının geç tahsil edilmesininin önlenmesinin amaçlandığı,

davacı şirket tarafından yasal süresi içerisinde kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği ve sonrasında 7440 sayılı Kanun uyarınca matrah artırım başvurusunda bulunulduğu, 7440 sayılı Kanun'un geçici 1.maddesinde belirtilen tutarda matrah artırmadığı, kanuni süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesinin, 7440 sayılı Kanun uyarınca matrah artırımı hükümlerinden yararlanılabilmesi için geçici 1.maddesi hükümleri uyarınca öngörülen yasal zorunluluk kapsamında verildiğinden, davacının kusurundan dolayı vergi alacağının geç tahsil edilmesi söz konusu olmadığından,

dava konusu gecikme faizinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kurumlar vergisi ve ferisi yönünden dava reddedilmiş, gecikme faizi ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlıkta, 2022 yılına ilişkin kurumlar vergisi yönünden matrah artırımında bulunan davacı şirketin 7440 sayılı Kanun'un geçici. maddesinin (c) bendinde yer alan asgari tutara ilişkin şartı sağlamadan matrah artırımı yaptığından bahisle davalı idarece davacının 2022 yılı kurumlar vergisi beyannamesini düzeltmesi istenilmiş ise de, 7440 sayılı Kanun'un matrah artırıma ilişkin hükümlerine göre,

eksik matrah arttırımında bulunulması durumunda vergi ziyaı cezalı tarhiyat yapılabileceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı ve mükelleflerce matrah artırımının kanuna aykırı olarak yapılması halinde davalı idarece matrah artırımının iptal edilebileceği veya mükelleflerce matrah arttırım beyanının düzeltilmesine imkan sağlanabileceği, buna göre davacının matrah artırımına ilişkin beyanının düzeltilmesinin istenilmesi gerekli iken bu yapılmadan hesaplanan gecikme faizi,

tahakkuk eden kurumlar vergisi ve ferisinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davacı istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının gecikme faizine ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra gecikme faizi kaldırılmış, davalı idare istinaf başvurusu ise bu gerekçeyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı tarafından, 2022 yılı için 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında matrah artırımı yapmış, davalı idarenin söz konusu Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca vergiye esas matrahın 6.618.586,98TL'den az olmamak üzere artırılması gerektiği yolundaki yazısı üzerine ihtirazi kayıtla verilen 2022 yılına ait kurumlar vergisi düzeltme beyannamesine istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisi ve ferileri ile hesaplanan gecikme faizinin kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

7440 sayılı Kanun'un Geçici 1.maddesinin 1. bendinde bu Kanun'un 5 . maddesi hükümlerinin 2022 yılı için uygulanma şartlarına yer verilmiş, bendin c alt bendinde bu madde hükmüne göre 2022 takvim yılına yönelik matrah artırımında bulunulabilmesi için bu yıla ilişkin gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmiş olması ve bu beyannamelerde beyan edilen vergiye esas matrahların,

2021 takvim yılında beyan edilen matrahın %122,93 oranında artırılması suretiyle bulunan tutar ile 2022 takvim yılı üçüncü geçici vergilendirme döneminde beyan edilen matrahın %40 oranında artırılması suretiyle bulunan tutarın yüksek olanından az olmaması gerektiği, 2022 takvim yılına yönelik matrah artırımında bulunmak isteyen mükellefler tarafından 01/01/2023 tarihinden sonra matrah azaltıcı nitelikte düzeltme beyannamesi verilmesi durumunda, bu bent hükmüne istinaden yapılacak kıyaslamada düzeltme öncesi beyan edilen matrahların esas alınacağı, 2022 takvim yılına ilişkin olarak;

üçüncü geçici vergilendirme dönemi gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmemiş olması halinde; ikinci geçici vergilendirme dönemi beyannamesinde beyan edilen matrahın %100 oranında artırılması suretiyle bulunan tutarın, sadece birinci geçici vergilendirme dönemi beyannamesinin verilmiş olması halinde bu beyannamede beyan edilen matrahın %300 oranında artırılması suretiyle bulunan tutar bu bent kapsamında yapılacak kıyaslamada dikkate alınacağı, 2022 yılı gelir ve kurumlar vergisi matrah artırımına esas tutarların belirlenmesinde,

(b) bendinde belirlenen asgari tutarlardan az olmamak üzere bu bent hükmüne göre belirlenen tutarların %25’inin dikkate alınacağı kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen beyannamede bildirilen matrah artırımı tutarının eksik olduğunun davalı idare tarafından tespit edildiği hususunun tartışmasız olduğu ve davacının bu tespite uygun biçimde beyanda bulunduğu uyuşmazlıkta dava konusu kurumlar vergisi tahakkuku ve ferileri ile gecikme faizin hesaplanmasında hukuka aykırılık bulunmadığından Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir.