Danıştay 3. Daire E.2024/5588 K.2024/6404

Dava konusu istem: Davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu cezaya ilişkin ihbarnamenin 03/12/2023 tarihinde tebliğ edildiği dikkate alındığında bu tarihten itibaren 30 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 29/04/2024 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tutarın 19.000,00 TL olduğu dikkate alındığında, Vergi Mahkemesi kararının kesin nitelik taşıdığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 1. fıkrası uyarınca istinaf istemi incelenmeksizin reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

E-Tebliğ adresinin bulunmadığından yapılan tebliğin usulsüz olduğu, alt kiracı tarafından yapılan ödemelerin banka yoluyla gerçekleştirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu cezanın usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.