Danıştay 3. Daire E.2024/577 K.2025/276

Dava konusu istem: Davacının, adına 2016 yılının Ocak, Şubat, Mayıs, Haziran ve Eylül ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması talebiyle yaptığı düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tarh edilen vergi ve kesilen cezalara karşı süresinde dava açılmaması üzerine kesinleşen vergi ve cezaların kaldırılması talebiyle şikayet başvurusunda bulunulmuş olup davacı tarafından ileri sürülen iddiaların ve bu iddialar çerçevesinde ortaya çıkan uyuşmazlığın çözümü, maddi olayların ve mevzuatın değerlendirilmesi ve hukuki yorum yapılmasını gerektirdiğinden ortada hukuki tartışmaya meydan bırakmayacak şekilde nitelendirilebilecek açık bir vergi hatası bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belgelerin ikinci defa istenilmediği, inceleme yapmaya uygun olduğu halde inceleme elemanınca iş yerlerini görme zahmetine dahi katlanılmadığı, defter ve belgelere ibraz hazır oldukları, tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.