Danıştay 3. Daire E.2024/6159 K.2025/480

Dava konusu istem: Davacı şirketin, Güney Kore mukimi şirketlerden temin ettiği krediler için ödediği faizin katma değer vergisine tabi olmadığı ihtirazi kaydıyla sorumlu sıfatıyla verdiği beyanname üzerine 2023 yılının Ekim dönemi için tahakkuk eden katma değer vergisinin 1.039.184,69-TL'ye isabet eden kısmının kaldırılması ve tecil faiziyle iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 12. maddesinde açıkça belirtilen kar payı dağıtımının, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nda sayılan türde bir teslim veya hizmet olarak nitelendirilemeyeceği dolayısıyla 3065 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre kar payı ve iştirak kazançları katma değer vergisinin konusuna girmediğinden yapılan tahakkukta hukuka uygunluk görülmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca haksız ve yersiz tahsil edilen verginin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak tecil faizi faiziyle birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle tahakkuk eden vergi kaldırılmış ve tecil faiziyle iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğundan yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Temyize konu karara yöneltilen temyiz isteminin Danıştay Üçüncü Dairesinin, UYAP'ta yer alan, 07/02/2025 tarih ve E:2023/11258, K:2025/484 sayılı kararının "(X)- KARŞI OY"'unda yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle reddi gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına gerekçe yönünden katılmıyorum.