Danıştay 4. Daire E.2016/10072 K.2021/1384

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Malmüdürlüğü)

VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına 2010/1,5,6,7,8,9,10,11,12. dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usülsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının, sahte fatura düzenleyicisi olduğu yönünde hakkında Vergi Tekniği Raporu bulunan Gökpınar Vergi Dairesi mükellefi. Haddecilik Ltd.

Şti.'den aldığı ve indirim konusu yaptığı faturaların sahte olduğu gerekçesiyle, 2010/1,5,6,7,8,9,10,11,12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapıldığı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesildiği olayda davacı hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporundaki tespitler ile ... hakkındaki tespitlerin değerlendirilmesi sonucunda, ilgili dönemde ... Ltd.

Şti. tarafından, davacı adına tanzim edilmiş olan faturaların gerçek bir mal ticareti ilişkisine dayanmayan sahte faturalar olduğu anlaşıldığından, ilgili dönem katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Sahte olduğu iddia edilen malların tamamının gerçek bir alışverişe dayandığı, emtia alımının gerçekliğinin davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda vergi müfettişi tarafında da kabul edildiği, bu durumda faturaların sahte kabul edilmesinin çelişki yarattığı, ödemelerin banka aracılığıyla ve çek yoluyla yapıldığı, alt firma hakkındaki raporu inceleyemedikleri, raporun dosya içerisinde de bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.