Danıştay 4. Daire E.2016/10199 K.2021/384

Dava konusu istem: Davacının 2014/9,10,11,12 dönemlerinde ihraç kaydıyla mal teslimlerine ilişkin yüklenmiş olduğu katma değer vergilerinin tecil-terkin edilmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının 2014/9,10,11,12 dönemlerinde ihraç kaydıyla mal teslimlerine ilişkin yüklenmiş olduğu katma değer vergilerinin tecil-terkin edilmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun, sanayi sicil belgesi bulunmaması nedeniyle reddedildiği, davacı şirketin ilgili dönemde sanayi sicil belgesi dışındaki şartları taşıdığının taraflar arasında ihtilafsız olduğu, davacı şirketin sanayi sicil belgisini de 05/05/2015 tarihinde aldığı;

ihraç kaydıyla teslim edildiği ve ihraç edildiği ihtilafsız olan mallara isabet eden katma değer vergisinin 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11/1-c maddesi uyarınca tecil-terkin edilmesi gerekirken, davacının bu yöndeki talebinin reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 3065 sayılı Kanunda düzenlenen ihracat istisnasından faydalanılması için, Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği'nde, sanayi sicil belgesine sahip olma koşulu bulunduğu, davacının KDV iadesini talep ettiği 2014/9,10,11,12. dönemlerde sanayi sicil belgesine sahip olmadığı, bu belgeyi 15/05/2015 tarihinde aldığı, tecil terkinden yararlanma koşullarını taşımadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.