Danıştay 4. Daire E.2016/10254 K.2021/1917

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 02/09/2015 tarihinde 2012/7 ila 12 dönemleri için verilen düzeltme beyannamelerine istinaden tahakkuk ettirilen katma değer vergileri, damga vergileri, hesaplanan gecikme faizleri ve %50 oranında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının, dava konusu beyannameleri herhangi bir ihtirazi kayıt koymaksızın yasal süresinden sonra internet ortamında verdiği, öte yandan davalı idarece düzenlenen ve davacının iradesini sakatladığı iddia edilen 14/07/2015 tarihli yazıda, davacının Ba formu ile alımda bulunduğunu bildirdiği mükellefin beyanlardan çıkartılmasının istenilmediği, sadece açıklamalı ve yazılı izahatta bulunmasının istenildiği, anılan yazının davacının irade beyanını sakatlayıcı bir niteliğinin bulunmadığı,

davacının kendi beyanına karşı dava açabilmesinin koşulu olan ve yasada düzenlenen ihtirazi kayıt mevcut olmadığından, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Re'sen tarhiyata konu olabilecek gerekçelerle mükelleflerden bir kısım faturaların indirimlerden çıkarılarak düzeltme beyannamesi verilmesinin istenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, söz konusu beyannamelerin de mükelleflerin gerçek iradesini yansıtmadığı, indirimlerden çıkarılması istenilen faturaların sahte olduğu iddiasının vergi incelemesi ile ortaya konulması gerektiği, konuya ilişkin yargı kararlarınında mükellefler lehine olduğu, dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.