KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/10327 E., 2021/132 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2021
- Esas No
- 2016/10327
- Karar No
- 2021/132
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
375 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına 2012 dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve 2012/10-12 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması ve mükellefiyet kaydının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının, taşınmazını, 22/07/2002 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile … İnşaat Petrol ve Temizlik Maddeleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi'ne verdiği, payına düşen bağımsız bölümlerden 1 adet gayrimenkulün satışına ilişkin 2012 yılı beyannamelerini süresinde vermediği gerekçesiyle, takdir komisyonu kararına istinaden vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve geçici vergi tarh edildiği, söz konusu satıştan dolayı yapılan vergilendirmede hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, mükellefin birden fazla vergilendirme döneminde, birden çok gayrimenkul satışlarının olduğu dolayısıyla ortada ticari bir faaliyet olduğu, yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından, 2002 yılında bir defaya mahsus olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı, 2012 yılında ihtiyaç nedeniyle 1 adet taşınmaz sattığı, ticari bir faaliyetinin olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/10327, K. 2021/132, 13 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama