Danıştay 4. Daire E.2016/11013 K.2021/1333

Dava konusu istem: Davacı adına, beyan edilen katma değer vergisi tutarının kurumlar vergisi matrahından fazla olduğundan bahisle takdir komisyonu kararı doğrultusunda tarh edilen 2009 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı kooperatif tarafından izahat yapılmaması üzerine 2009 yılında katma değer vergisi beyannamelerinde beyan edilen teslim ve hizmetlerin kümülatif toplamının, kurumlar vergisi beyannamesi ekindeki gelir tablosunda yer alan yurtiçi ve yurdışı satışlar toplamından fazla olduğu konusunda ayrıntılı araştırma ve inceleme yapılarak konunun açıklığa kavuşturulması gerekirken, kendisine sadece matrah, servet ve kıymet takdiri görevi verilmiş olan takdir komisyonunca teftiş listelerindeki veriler ışığında takdir edilen matrah üzerinden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Re'sen Vergi Tarhı" başlıklı 30. maddesinde, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış ve maddenin 6. bendinde, tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunmasının re'sen tarh nedeni olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Kanunun "Takdir Kararı" başlıklı 31. maddesinde, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanılacağı belirtilmiş; "Komisyonların Görevleri" başlıklı 74. maddesinin (a) fıkrasının 1. bendinde, yetkili makamlar tarafından istenilen matrah ve servet takdirlerini yapmak; 2. bendinde de vergi kanunlarında yazılı fiyat, ücret veya sair matrah ve kıymetleri takdir etmek komisyonun görevleri olarak belirlenmiş, 75. maddesinde ise, 72. maddenin birinci fıkrasına göre kurulan takdir komisyonunun, 74. maddeki görevleri dolayısıyla bu Kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz oldukları hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davacı kooperatifin 2009 yılında "KDV Tutarı ile Gelir Tablosundan Yurtiçi-Yurtdışı Satışların Karşılaştırılması" listesine göre kurumlar vergisi matrahının eksik olduğundan bahisle 20/06/2014 tarih ve 9581 sayılı yazı ile davacı kooperatiften izahat istendiği, ilgili yazı kooperatife 05/08/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davacı kooperatif tarafından hiçbir açıklama yapılmaması üzerine dosyanın takdir komisyonuna sevkedildiği, takdir komisyonu tarafından "KDV Tutarı ile Gelir Tablosundan Yurtiçi-Yurtdışı Satışların Karşılaştırılması" listesi dayanak yapılan matrah takdiri doğrultusunda dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar belirtilen gerekçe ile cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmişse de, yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca, takdir komisyonları her türlü inceleme yetkisini haiz olup, kendileri inceleme yapabilecekleri gibi inceleme yetkisini haiz diğer şahıs ya da kurumlar tarafından yapılmış incelemeleri dikkate alarak da matrah takdir etmeleri mümkündür.

Bu durumda, teftiş listesindeki veriler ışığında takdir komisyonunca gerçekleştirilen tarhiyat açısından işin esasının incelenmesi neticesi karar verilmesi gerekirken, belirtilen gerekçe ile verilen kararda hukuka uygunluk görülmemiştir.