Danıştay 4. Daire E.2016/11144 K.2021/1526

Dava konusu istem: Davacı adına, faiz karşılığı borç para vermek suretiyle elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2012/1-3 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında ihbarcı ve müşteki ... tarafından davacının kardeşi ... adına 2011 ve 2012 yıllarında yüksek meblağlı çok sayıda düzenlenmiş çeklerin toplam tutarının, çeklerin veriliş amacı olarak ileri sürülen ve çoğu gayri resmi şekil şartından yoksun borç ilişkileri ile uyumsuzluk göstermesi karşısında;

... ile davacı ve kardeşi ... arası ilişkide tacirler arasında olması gereken adil bir menfaat dengesinin görünüşte bulunmaması nedeniyle, asıl alışverişin faiz karşılığı borç para vermek olduğu ancak borç verilen para karşılığında elde edilen faiz gelirinin yasaya uygun şekilde tespit edilip edilmediği değerlendirildiğinde, davacı hakkındaki vergi tekniği raporuna göre ...’in düzenlediği ve iade edilmeyen çeklerde yazılı meblağlar ile devrettiği gayrimenkullerin beyan edilen değerlerinin ortalaması birlikte dikkate alınarak faiz karşılığında borç verilen tutarın hesaplandığı,

vergi tekniği raporunda çeke dayalı borçların ödenmemesi halinde borç ve faiz anlaşmalarının yenilendiği belirtilmesine rağmen yenilenen borç miktarı konusunda bir inceleme yapılmadığı ve her bir çekin bağımsız şekilde matrah hesabına dahil edildiği,

ayrıca ... tarafından davacıya devredilen taşınmazların bedelleri bakımından adı geçenin beyan ettiği tutarların gerçekliği hakkında herhangi bir karşıt inceleme yapılmadığı gözönünde bulundurulduğunda borç para verilmek suretiyle davacı tarafından elde edilen faiz gelirinin bulunuşuna ilişkin incelemenin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 134. maddesindeki amaca uygun yürütülmediği anlaşıldığından dava konusu vergi ve cezada hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yeterli tespit ve incelemenin yapıldığı, borç para karşılığı fazi geliri elde edildiği, ikrazatçılık faaliyeti ile uğraşıldığının tespit edildiği, adına yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2012 takvim yılı için davacı adına, faiz karşılığı borç para vermek suretiyle elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada verilen .... Vergi Mahkemesi'nin ... tarih, E:…, K:… sayılı kararının, Dairemizin 09/03/2021 tarih ve E:2016/1126, K:2021/1524 sayılı onama kararında bulunan karşı oydaki gerekçelerle, temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerekirirken, davalı idarenin temyiz isteminin reddine dair çoğunluk kararına katılmıyorum.