Danıştay 4. Daire E.2016/11177 K.2021/1623

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, taşınmaz satışını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2009 yılı için yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı ile 2009/1-3, 4-6 dönemleri için yapılan vergi ziyaı cezalı geçici vergi tarhiyatının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya ait olan 4 numaralı dairenin, 15/01/2009 tarihinde arsa sahibi … tarafından …'ya satıldığı ve davacı tarafından 30/05/2009 tarih ve 4340 sayılı KDV dahil 69.185 TL'lik satış faturasının düzenlendiği anlaşılmış olduğundan söz konusu daire satışı nedeniyle kayıt ve beyan dışı bırakılmış olduğundan bahisle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan tarhiyatın defter ve beyanları doğrultusunda yapıldığı ve hukuka aykırılık bulunmadığı Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.