Danıştay 10. Daire E.2016/11200 K.2021/878

Dava konusu istem: Kastamonu ilinde bulunan ve davacı tarafından işletilen ... numaralı genelevin bir ay (30 gün) süreyle kapatılmasına ilişkin ... olur tarihli ve ... sayılı Kastamonu İli Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyon kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; 21/02/2015 tarihli tutanakta ... numaralı evde bulunması gereken ... isimli genel kadının ... numaralı evde olduğunun ve müşteri bekleme salonu olarak kullanılan salondaki sandalyede oturur şekilde olduğunun, eve gelen şahısların rahatlıkla girip çıkabileceğinin imza altına alındığı görülmüş olup ... isimli kadının davacı tarafından işletilen ... numaralı evde çalışır vaziyette bulunduğu sonucuna varıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; dava konusu işlemin hukuki dayanağını oluşturan, Tüzüğün 56/b maddesi uyarınca genelev sahiplerinin yanlarında çalışanlardan başka eve çıkan, evinden ayrılan veya yeniden alınan genel kadınlarla hizmetçilerin kimliklerini 24 saat zarfında polise bildirmeye mecbur olduğu, tutanağa konu ... isimli kadının, 23/02/2015 tarihinde Komisyona, ... nolu genelevde çalıştığı, 21/02/2015 tarihinde ... nolu ev boş olduğu için o eve yemek yapmak için girdiği, çalışmak için eve girmediği, polislerin yemek yaptığını gördükleri ve üstünün giyinik olduğu yönünde dilekçe verdiği,

Polis memurlarınca da kadının sandalyede oturur şekilde tespit edildiği, başka eve çıkan, evinden ayrılan veya yeniden alınan bir kadın olmadığı için herhangi bir bildirim yükümlülüğünün de bulunmadığı, ... isimli kadının eve yemek yapmak amacıyla girdiği yönündeki beyanının aksi yönde bir tespitin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.