Danıştay 4. Daire E.2016/11275 K.2021/1822

Dava konusu istem: Davacı sigorta şirketi tarafından 2009/12 ile 2014/12 arası dönemlere ilişkin Ba-Bs formlarının verilmediğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; sigortacılık faaliyeti ile uğraşan davacının 2009/12 ila 2014/12 arası dönemlere ilişkin Ba ve Bs formlarını süresinde vermediği nedeniyle dava konusu özel usulsüzlük cezasının kesildiği, savunma ve eki işlem dosyasında, davacının asıl faaliyet konusu dışında ve Bs formu vermeyi gerektiren diğer teslimlerinin ya da faaliyeti ile ilgili Ba formu vermeyi gerektiren alışlarının bulunduğunu dair herhangi bir somut tespitin yer almadığı,

faaliyeti itibariyle Ba ve Bs bildirim ödevine ilişkin olarak belli istisnalardan yararlanan davacının bu istisnalar dışında teslim ve alışlarının olduğu hususu davalı idarece delillendirilmediğinden; dava konusu özel usulsüzlük cezasında yasaya uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.