KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/11212 E., 2021/1457 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 4 Mart 2021
- Esas No
- 2016/11212
- Karar No
- 2021/1457
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Eğitim Yazl. ve Danş. Ltd. Şti.'nin vadesinde ödenmemiş vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve …/…,… sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; şirket adına düzenlenmiş ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin tebliğ alındılarının davalı idarece mahkemeye ibraz edilemediği, tüzel kişilik adına takip yollarının tükendiği ve kanuni temsilciden takibi gerektirir kesinleşmiş bir vergi borcu bulunduğu hususundan bu aşamada bahsetmenin mümkün olmadığı anlaşıldığından davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla 213 sayılı Kanun'un 10. maddesi ve 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35.maddesi uyarınca kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/11212, K. 2021/1457, 4 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama