KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/11229 E., 2020/5608 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2020
- Esas No
- 2016/11229
- Karar No
- 2020/5608
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
- Dava Konusu İstem
- Davacı tarafından, 2012 yılında gerçekleştirdiği gayrimenkul satışları için belge düzenlemediğinden bahisle 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; anılan dönemlerde faaliyetinin mükellefiyeti gerektirip gerektirmediği belli olmayan davacının mükellef olmadığı dönemlerde fatura düzenleme ve vergisel ödevleri yerine getirmesinin mümkün olmaması karşısında fatura düzenlemediğinden dolayı kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacının gerçekleştirdiği gayrimenkul satışlarından ticari kazanç elde ettiği halde defter belge düzenlemediği ve kazancını beyan etmediği, bir faaliyetin ticari sayılabilmesi için faaliyetin devamlı olarak ve ticari organizasyon içinde yapılması koşullarının davacı mükellef açısından gerçekleştiği, kesilen özel usulsüzlük cezalarının hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/11229, K. 2020/5608, 14 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama