Danıştay 4. Daire E.2016/11657 K.2021/3398

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2013 yılında serbest bölgede istihdam edilen personel ücretleri üzerinden hesaplanan ve ödenen gelir (stopaj) vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve ödenen tutarın faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda, davalı idare tarafından davacının Ege Serbest Bölgesinde faaliyette bulunan başka bir şirkete yaptığı teslimlerin ihraç olarak değerlendirilmemesi sonucu dava konusu işlem tesis edilmişse de, hem 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nda hem de Kanuna dayalı olarak çıkarılan Genel Tebliğde serbest bölgeden başka bir serbest bölgeye ihraç kayıtlı yapılan satışların ihracat olarak değerlendirilmeyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmaması,

aksine ilgili Genel Tebliğde serbest bölgeye yapılan satışın ihracat olduğuna ilişkin açık hüküm bulunması karşısında davalı idare tarafından yapılan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunun düşünülemeyeceği, bu durumda, davacı tarafından yapılan satışların ihracat kapsamında olduğu anlaşıldığından, serbest bölgede istihdam edilen personel ücretleri üzerinden hesaplanan ve ödenen gelir vergisinin iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.