Danıştay 4. Daire E.2016/11886 K.2020/5136

Dava konusu istem: Davacı şirketin mükellefiyet kaydının davalı idare tarafından re'sen terkin edilmesine dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; 2004/13 sayılı Uygulama İç Genelgesi uyarınca araştırma ve yoklamaların tamamlanmasını takip eden otuz gün içinde mükellefin bilinen adreslerinde, dosyadan sorumlu servis şefinin de katıldığı ikinci bir yoklama yapılarak, ilgilinin bilinen adreslerinde bulunamadığını teyit eden bir yoklama fişi tanzim edileceginin belirtildiği, halde idarece ikinci bir yoklama yapılmadan mükellefiyetinin resen terkin edilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödevli şirket hakkında 27/05/2015 tarihinde yapılan yoklamada, şirketin işyerinin kapalı olduğu, camında başka firmanın isminin yazılı olduğu, yönetim kayıtlarında diğer bir firmanın kayıtlı olduğu, davacı şirketin kayıtlarda olmadığı, … Kat girişinde bulunan güvenlik kayıtlarında davacı şirketin eski kaydının bulunduğu tespitlerinden hareketle 31/05/2015 tarihi itibariyle mükellefiyetinin resen kapatılması işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.