Danıştay 4. Daire E.2016/11895 K.2021/3462

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Marina Otelcilik ve Turizm Anonim Şirketi'nden tahsil edilemeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ...,...,...,...,....,...,... sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının yönetim kurulu üyeliğine 11/11/2002 tarih ve 5674 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanan 30/09/2002 tarihli yönetim kurulu kararı ile seçildiği,

fakat daha sonra 16/08/2004 tarih ve 6115 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanan 09/08/2004 tarihli yönetim kurulu kararında davacının yönetim kurulu üyeliğinin bulunmadığı anlaşılmış olup, buna göre davacının 2002/11-2004/8 dönemine isabet tarih aralığından sorumlu tutulabileceğinden dava konusu ödeme emirlerinden 2004/8 döneminden sonraki dönemlere isabet eden kısmında ve davacının sorumlu tutulabileceği dönemlere ilişkin olarak ise, Mahkememizce yapılan ara kararlarına rağmen davalı idarece ibraz edilen belgeler arasında ilgili şirket adına düzenlenmiş ödeme emirlerinin bir kısmının bulunmadığı,

bir kısmında ise ödeme emirlerine ilişkin tebliğ alındılarının bulunmadığı veya usulüne uygun tebligatlar yapılmadığından, şirket adına usulüne uygun olarak tebliğ edilip kesinleşmiş bir kamu alacağının varlığı ortaya konulamadığı anlaşıldığından, davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emirlerinin yasaya ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.