Danıştay 4. Daire E.2016/11927 K.2021/2339

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2011 yılı kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirket adına, 2011 yılında 574.456,69TL şüpheli ticari alacak karşılığı ayırdığından bahisle cezalı tarhiyat yapılmışsa da, davacı şirketin yaptığı izahatın neden kabul edilmediğinin ortaya konmadığı ve davalı idarece davacının şüpheli ticari alacak karşılığı ayırdığına ilişkin yeterli bir inceleme, araştırma ve tespit yapılmadığından dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında 2011 yılında muhasebe kayıtlarında yüksek miktarda şüpheli ticari alacak kaydı görüldüğünden takdir komisyonuna sevk edildiği, takdir komisyonu kararına istinaden davalı idare tarafından yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.