Danıştay 4. Daire E.2016/12575 K.2020/4191

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle 2010/1,3,4,5,6,7 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen …Vergi Dairesi mükellefi … İnş. Tes. Yapı San. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, bu firma tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal veya hizmet karşılığında düzenlenmediği yönünde yapılmış somut bir tespitin bulunmadığı anlaşıldığından faturalarda yer alan katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenlediği tesbit edilen … İnş. Tes. Yapı San. Ltd Şti.’den almış olduğu faturaları yasal defterlerine kaydederek indirim konusu yaptığının vergi inceleme raporu ile tesbiti üzerine sahte faturalara dayalı katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.