Danıştay 4. Daire E.2016/12957 K.2021/3043

Dava konusu istem: Davacı tarafından, muhtelif yıllara ilişkin vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesabına uygulanan elektronik haciz işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu haciz işleminin dayanağı ... , ..., ... , ... , ... , ... ila ... sayılı ödeme emirlerine ilişkin 12/08/2009 tarihinde ilanen tebliğ yapıldığının ileri sürüldüğü, ancak davacının adresinde davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin posta vasıtasıyla tebliğe çıkarıldığına ve tebliğ edilemeyerek iade edildiğine ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı, yine ... , ... sayılı ödeme emirlerinin 12/08/2009 tarihinde memur eliyle tebliğ edildiği ileri sürüldüğü ancak buna ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı dikkate alındığında;

davacı adına tesis edilen haciz işleminin söz konusu ödeme emirlerinden kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık, diğer ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından davacı adına tesis edilen haciz işleminin yukarıda sayılan ödeme emirleri haricinde kalan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haciz işleminin esasını oluşturan vergi borcu ve kamu alacaklarının kesinleştiği, davacının vergi borçlarına istinaden düzenlenen ödeme emirlerinin dava konusu edilmemesi üzerine kamu alacağının kesinleştiği, kesinleşen ödeme emirleri için haciz varakaları düzenlenerek cebri icra yoluyla e-haciz uygulanmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.