Danıştay 4. Daire E.2016/12961 K.2021/1459

Dava konusu istem: Davacı adına vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2010/1 ila 12 dönemleri katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda. 2009 ve 2010 yıllarında POS cihazından para çekimi yapmak suretiyle ikrazatçılık yaptığı açık olan davacı şirketin, sadece ifadesi alınan 17 kişinin beyanlarından hareketle, 3.900,00-TL ve üstü tüm işlemlerinin tefecilik amacıyla yapıldığı ve bu mikarın üzerindeki çekimlerin hepsinden de %10 oranında tefecilik komisyonu elde edildiği kabul edilerek,

hangi satışların gerçek hangi satışların tefecilik faaliyetine ilişkin olduğu konusunda somut ve objektif kriterlere dayanan bir ayrım ve yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın varsayımdan hareketle belirlenen rakam esas alınmak suretiyle belirlenen matrah farkı üzerinden tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlıkta davacı şirketin pos tefecilik faaliyetinde bulunduğundan bahisle yapılan değerlendirme neticesi mahkemece hangi satışların gerçek hangi satışların tefecilik faaliyetine ilişkin olduğu konusunda somut ve objektif kriterlere dayanan bir ayrım ve yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın varsayımdan hareketle belirlenen rakam esas alınmak suretiyle belirlenen matrah farkı üzerinden tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle karar verildiği, ancak dava konusu tarhiyata esas … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporunda tarhiyatın defter belge ibraz edilmemesi nedeniyle katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek bulunan matrah farkı üzerinden yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda, rapor doğrultusunda gerçekleştirilen değerlendirme neticesi karar verilmesi gerektiğinden hatalı nitelendirmeye dayalı kararda hukuki isabet görülmemiştir.