Danıştay 4. Daire E.2016/12993 K.2021/1012

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılında yapmış olduğu indirimli orana tabi satışları nedeniyle yüklendiği ve indirim yoluyla gideremediği katma değer vergilerinin iadesi istemiyle yaptığı başvurunun 662.861,96 TL'lik kısmının reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ciro priminin indirimli orana tabi işlemlerle ilgili olduğu hususunda ihtilaf bulunmadığı, yasada ciro primine ilişkin olarak iadeyi engelleyen bir hüküm de bulunmadığından, iade isteminin reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ciro primleri gibi sonradan ortaya çıkan unsurların iade tutarına dahil edilemeyeceği, zira uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte olan haliyle 3065 sayılı Kanunun 29/2. maddesine göre, teslim ve hizmetin gerçekleştiği vergilendirme döneminde indirilemeyen katma değer vergilerinin iadesinin mümkün olduğu, oysa ciro primi faturalarının teslim ve hizmetin gerçekleştiği vergilendirme döneminden sonra düzenlendiği, ciro primi uygulamasının esasında şartlı bir iskonto mahiyetinde olduğu, ancak diğer iskontalardan farklı olarak satışın yapıldığı anda değil, bağlı olduğu şartın gerçekleşmesi anında ve sonradan uygulandığı, bu yönüyle vergilendirme döneminden sonra uygulanan ciro primlerinin (iskontoların) iade konusu edilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.