Danıştay 4. Daire E.2016/13317 K.2021/1347

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2009/4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ihtilaflı dönemde fatura aldığı. mükellefler hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporları ile dosyanın incelenmesinden, Avcılar Vergi Dairesi mükellefi … Tekstil İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti., Küçükçekmece Vergi Dairesi mükellefi … Tekstil İnşaat Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ve Gökdere Vergi Dairesi mükellefi … (… Tekstil)'ın düzenlediği faturaların sahte belge niteliğinde olduğu yeterli tespitlerle ortaya konulduğundan yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından sözü edilen mükelleflerden yapılan alımların gerçek olduğu, anılan mükelleflerden gerçekten satın aldığı emtiaların bir kısmını pazarda sattığı söz konusu mükellefler hakkında olumsuz ve yeterli tespit bulunmadığı, eksik inceleme ve yetersiz tespitlerle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.